رهاسازی مرال های ارسباران در گرو بررسیهای علمی و مشارکت جوامع محلی
به گزارش پرشین رز، معاون محیط زیست طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست اظهار داشت: اجرای برنامه رهاسازی مرال های ارسباران منوط به بررسیهای علمی، ارزیابی سلامت جمعیت و مشارکت جوامع محلی است.
به گزارش پرشین رز به نقل از مهر، حمید ظهرابی، معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست، ضمن اشاره به حضور ۴۰ رأس مرال در منطقه حفاظت شده ارسباران اظهار داشت: این جمعیت از سال ۱۳۷۰ و با انتقال مرال از قرق استان گلستان و پناهگاه حیات وحش سمسکنده استان مازندران به ارسباران شکل گرفته است.
وی اضافه کرد: برای ادامه این برنامه، بررسی های ضروری جهت شناسایی کریدورهای عبور انجام شده و اجرای موفق آن نیازمند همراهی حداکثری مردم محلی است. کار با جوامع محلی، ظرافت ها و مهارتهای خاص خودرا دارد و بدون جلب مشارکت آنان، این طرح به نتیجه مطلوب نمی رسد.
ظهرابی با تکیه بر ضرورت بررسی وضعیت زیستی این جمعیت اظهار نمود: نوع ذخیره ژنتیکی و تبارشناسی مرال های ارسباران باید به دقت بررسی شود. همین طور بیماری های احتمالی، همچون یون و بروسلوز، در سایت مورد ارزیابی قرار گیرد تا تصمیم گیری ها بر پایه داده های علمی و ملاحظات حفاظتی صورت گیرد.
معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست افزود: در انتخاب افراد برای رهاسازی باید نهایت دقت به عمل آید و افراد سالم تر و کم سن تر در اولویت قرار گیرند. همین طور نصب گردنبندهای ثبت موقعیت لحظه ای برای پایش دقیق مرال ها لازم است.
وی اظهار داشت: حداقل ۳۰ درصد از جمعیت هدف باید قبل از رهاسازی زنده گیری شوند، آزمایش های بیماری روی آنها صورت گیرد، گردنبندگذاری شوند و برای مدتی در قرنطینه نگهداری شوند. علاوه بر این، تدوین و اجرای برنامه پایش بعد از رهاسازی نیز از الزامات اصلی این طرح است.
ظهرابی تصریح کرد: ارزیابی ریسک رهاسازی مرال ها باید با همکاری دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی صورت گیرد و در کنار آن، آموزش جوامع محلی، آماده سازی و جلب مشارکت مردم بعد از رهاسازی نیز در دستور کار قرار دارد.
منبع: پرشین رز
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب